Zadanie nr 2 z Matury rozszerzonej 2019
Chciałabym, z tobą poszedłszy w zaświaty,\nWtulić się w jasność jakiejś białej chaty\nI wszystkie słońcu skradzione uśmiechy\nWpleść w miękkie złoto jej żytniatej strzechy.\nI w takiej chacie odciętej od sioła,\nPojąć się ciszą rozlaną dokoła\nI patrząc co dzień na wstające zorze,\nCzuć w duszy własnej to Królestwo Boże\nWielkiej miłości – i czuć przy swej głowie\nTwą głowę, piękną jak młodość i zdrowie…\nI zapomniawszy, czym wpierw było życie,\nW zaczarowanym swej duszy błękicie\nPrząść z nieskończonej kadzieli Wieczności\nNić promienistą Wiary i Miłości.
Przybyła dusza na klęczkach do nieba w bożą obczyznę,\nNie chciała patrzeć na gwiazdy i na wieczności pierwszynę.\nNie chciała ulec weselu, ni nowym jaśnieć obliczem,\nAni wspominać nikogo, ani zapomnieć o niczem.\nI rozpuściła warkocze i pomyślała w błękicie,\nŻe w niekochanych objęciach przemarnowała swe życie,\nBez zdrady i bez oporu, starannie kryjąc swą ranę,\nPieścila usta nielube i oczy niemiłowane.\nI trwała dla nich bezwolna, i kwitła dla nich bezduszna\nI przezwyciężała je – losem i była losom posłuszna.\nA nie kochała tak tkliwie, a nie kochała tak czule,\nŻe nikt w jej jasnym uśmiechu nie trafił myślą na bóle.\nLecz teraz nagle pojęła, że wobec Boga i nieba\nJuż nic nie wolno ukrywać i nic ukrywać nie trzeba.\nŚmierć w niej obnaża pośpiesznie prawdę tak długo tajoną,\nTą prawdą skrzą się źrenice, tą prawdą błyska się łono!\nI dusza lękiem spłonęła, że wkrótce po jej pogrzebie\nPrzyjdzie w ślad za nią kochanek, aby odnaleźć ją w niebie.\nWyciągnie ku niej ramiona, ziemskiej wyzbyte rozpaczy,\nI zajrzy w oczy i dawne jej niekochanie zobaczy.
Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów.