Zadanie nr 8.2 z Matury podstawowej 2025
Jan Kochanowski
Pieśń 14 (Księgi wtóre)
Wy, którzy Pospolitą Rzeczą(^1) władacie,
A ludzką sprawiedliwość(^2) w ręku trzymacie,
Wy, mówię, którym ludzi paść poruczono(^3)
I zwierzchności nad stadem Bożym zwierzono(^4),
Miejcie to przed oczyma zawżdy(^5) swojemi,
Żeście miejsce zasiedli Boże na ziemi,
Z którego macie nie tak swe własne rzeczy(^6)
Jako wszystek ludzki mieć rodzaj na pieczy.(^7)[…]
Więc ja podobno(^8) z mniejszym niebezpieczeństwem
Grzeszę: bo sam się tracę swym wszeteczeństwem(^9).
Przełożonych występki miasta gubiły
I szerokie do gruntu carstwa10 niszczyły.
Jan Kochanowski, Pieśń 14 (Księgi wtóre), [w:] tegoż, Pieśni, Wrocław 1997.
1 Pospolita Rzecz – państwo.
2 Ludzka sprawiedliwość – tu: sprawiedliwość wobec ludzi.
3 Poruczyć – powierzyć wykonanie czegoś komuś zaufanemu.
4 Zwierzchności […] zwierzono – przekazano władzę.
5 Zawżdy – zawsze.
6 Rzeczy – sprawy.
7 Mieć […] na pieczy – troszczyć się.
8 Podobno – zapewne.
9 Wszeteczeństwo – nieprzyzwoite, gorszące postępowanie.
10 Carstwa – państwa.
Uzupełnij tabelę. Z przytoczonego fragmentu Pieśni 14 Jana Kochanowskiego wypisz przykład epitetu oraz podaj nazwę środka retorycznego, którego przykład zamieszczono w tabeli.